به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» ، از نگاه محمدرضا باهنر، حداقل انتظار از موسوی و کروبی آن است که به اشتباهشان اعتراف کنند.
اعتراف به اشتباه در اعلام مواضع و صدور بیانیهها از یکسو و اعلام تبعیت از قانون اساسی و ولایت فقیه از سوی دیگر، شروطی بودند که نایب رئیس فراکسیون اصولگرایان در گفتوگویش با خبرآنلاین مطرح کرد.
مشروح گفتوگو محمدرضا باهنر را در ادامه میخوانید:
22 بهمن امسال نماد وحدت ملی از سوی افراد، گروهها و چهرههای مختلف بود. اگرچه برخی رسانههای خارجی پیشبینی میکردند که این روز به مجادلهای میان طیف پیروز و شکست خورده انتخابات ریاست جمهوری بدل شود و یا برخی نگرانیها مبنی بر سوء استفاده افراد فرصت طلب از برگزاری مراسمهای ملی و مذهبی،شاهد حضور آرام و پرشور مردم بودیم که حاشیه جندانی را در پی نداشت. به نظرتان چطور میتوان جو حاکم بر ان روز را به فضای سیاسی کشور تعمیم داد؟
ملت ایران در لحظات حساس همواره تصمیمات تاریخی اتخاذ و دوستان خود را مبهوت و دشمنان را مایوس کرده است امسال نیز در سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی دوستان و دشمنان انقلاب و نظام اسلامی دیدند که ملت ایران چگونه از دستاوردهای انقلاب خود دفاع میکند . پس از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری که عوامل فتنه کشور را به آشوب کشاندند و موجبات خوشحالی دشمنان ملت ایران را فراهم کردند آحاد مردم ایران با حضور میلیونی در راهپیمایی ۹دی فتنه گران را در سرجای خودشان نشانده و به اربابان خارجی آنان فهماندند ایران جای ماجراجویی نیست.
ملت با بصیرت ایران در هر شرایطی مسئولیت خود را به خوبی تشخیص و به آن عمل میکنند و لذا از افراد و جریانات سیاسی نیز انتظار میرود مسیری را انتخاب کنند که از ملت عقب نمانند. کسانی که امیدوار بودند با ایجاد آشوب و بلوا بتوانند به اهداف خود برسند از کرده خویش پشیمانند. البته آغوش نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران برای کسانیکه واقعا توبه کردهاند و در صدد جبران اشتباهات گذشته خود هستند باز است.
آقایان موسوی و کروبی اگرچه دو نامزد معترض به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری بودند، اما برای حضور در راهپیمایی 22 بهمن حضور یافتند. به نظرتان چرا از ادامه حضور آنها در جمع مردم خوداری شد و امکان تداوم حضورشان از سوی برخی عناصر لباس شخصی محیا نگردید؟
نمیشود که کسی در راهپیمایی شرکت کند اما روز قبلش بیانیهای با تکرار مواضع گذشته صادر کند. آقایان روز قبل از راهپیمایی اعلامیه دادند که ما به راهپیمایی میرویم اما شعارهای متفاوت میدهیم. حالا اگر موقعیت بیان این شعارهای متفاوت پیش نیامد و الحمدالله نتوانستند شعارهای منظورشان را سر دهند، نافی این نیست که قصد آنها از شرکت در راهپیمایی چیز دیگری بود. با چنین نیتی اگر کسی بخواهد به راهپیمایی بیاید، اصلا بهتر است که نیاید. چون آمدهاند برای شکستن وحدت و نه ایجاد وحدت. عرض بنده این است که کسانی که خود را موثر در این مسائل میدانند، تجدید نظر جدی کنند.
چطور میتوان کدورتهای انتخاباتی را کنار گذاشت. آقایان موسوی و کروبی که برخی از آنها به عنوان سران فتنه یاد میکنند ولی خود شما معتقدید که نباید به دنبال کشف و ساختن فتنهگر بود، را چطور میتوان بار دیگر در جمع رجال سیاسی کشور پذیرفت؟
بحث آقایانی که از آنها نام بردید، از دیگران جداست. آنها با بیانیههای رسمیای که دادند و سخنرانیهایی که کردند، مواضعشان را مطرح کرده و بارها بر ان پافشاری کردند. حداقل کار مورد انتظار برای بازگشت آنها به نظام و آغوش ملت این است که اعلام کنند راهی که در پیش گرفته بودند، اشتباه بوده است. این آقایان باید تبعیتشان از قانون اساسی، ولایت فقیه و قوانین موضوعه کشور اعلام کنند.
البته از نگاه برخی دوستان اصولگرای شما در مجلس، این توصیه شما با رافت اسلامی همراه است. چون آنها بازگشت آقایان موسوی و کروبی به فضای سیاست رسمی و علنی کشور را غیرممکن میدانند.
ممکن است که اگر این آقایان به اشتباهاتشان اعتراف کنند و بگویند که به قانون اساسی و رهبری پایبندند، باز هم برخی افراد یا گرهها حرف آنها را قبول نکنند. اما این ناباوری نباید مانع از آن شود که آنها تکلیفشان را با خودشان روشن نکنند. آنها هم باید تکلیفشان را روشن کنند و هم وفاداریشان را به نظام، خط امام و رهبری اثبات کنند.
برخی با توجه به مسائل مطرح شده در مناظرههای انتخاباتی و موضعگیری رئیس جمهور پس از پیروزی در انتخابات که بخشی از مردم را خس و خاشاک خواندند، عنوان کردند که طرف پیروز اخلاق انتخاباتی را رعایت نکرده است. شما چه توصیهای به آن طیف دارید تا با رفتار خود فضا را به سمت آرامش ببرند؟
افراطیگری در هر صورت فضا را آرام نمیکند. بنده معتقدم با افراطیگری کسی به نتیجه نمیرسد. مجموعه این مواضع را باید تعدیل کرد. اینگونه است که میتوان هم دافعه حداقلی داشت و هم جاذبه حداکثری را آنگونه که مقام معظم رهبری فرمودند، حفظ کرد. برای این منظور باید فضای نقد که لازمه طراوت و شادابی جامعه و کشور است، شکل بگیرد. باید دقت شود که خلط مبحث نشود. در این فتنهای که به وجود امده اصلا بحث بر سر انتخابات ریاست جمهوری نیست، بحث منافع نظام مطرح است. اول باید این فضای فتنه را از بین برد و بعد فضای نقد را گستراند. در فضایی که فتنه وجود نداشته باشد، رئیس جمهور و رئیس مجلس و دولت و مجلس قابل انتقادند. بنده و بزرگتر از بنده را هم میشود نقد کرد، هیچ مشکلی هم ندارد. اعتراضات قانونی راه و مسیر خاص خود را دارند و باید در چارچوب قانون شکل بگیرند. اما اگر قرار باشد اعتراضات برعلیه منافع نظام شکل بگیرد و مطرح شود، کار مشکل پیدا میکند.
ما فکر میکنیم اتفاقاتی که ظرف هفت هشت ماه اخیر افتاد و به نظام تحمیل شد، و عدهای خواسته یا ناخواسته هیزمبیار معرکه شدند الان که از این فضا عبور کردیم باید فضای بازی به وجود آید که اگر کسانی اعتراضاتی دارند و در محدودهی قانون، نقدها و اعتراضاتی به عملکرد دولت، مجلس یا قوهی قضاییه دارند بتوانند در یک فضای آرام و سازنده و نه تخریبی، نظرات خود را بگویند و افکار عمومی به کمک آمده و مسیر را هموارتر و نرمتر کند.
